Sjeik is mich dat, Dubai liek plat

Na de fantastische wagen van vorig jaar moesten we dit jaar natuurlijk weer iets "sjieks" bouwen. Na twee vergaderingen hadden we ons thema, dit voortbordurend op de carnavalshit van Fabrizio en de crisis in Dubai: Sjeik is mich dat, Dubai liek plat.

**GENHOUT**
De optocht van Genhout begint zich langzaam iets te menen en men had zelfs een heuse loting in het leven geroepen. Wij ons dus ingeschreven en jawel hoor. Uitgeloot! Na een officieel Loetsjer Referendum hebben we besloten gewoon te gaan onder het motto "we zien wel hoe het schip strand". Op zondagmiddag met een wagen die (zoals altijd) half af is op naar Groot-Genhout. Daar aangekomen niks aan de hand, gewoon aansluiten. Wel een lastige meneer met prinsenmuts en een Excel uitdraai waar wij niet bijstonden, maar voor de rest alles prima. Toen om 14.11 de optocht eindelijk begon en wij bij de eerste bocht kwamen stond er politie. Rechtdoor geen gezeik, geen nummer = geen deelname. Na enig meningsverschil is de wagen toch vertrokken en hebben wij de hele optocht met z'n alle onder het genot van een pilsje bekeken. Maar... wij zijn niet de gewone carnavalsgroep en in de verte zag je al een grote rode hijskraan aankomen met onze wagen erachteraan. BAM! Gewoon achter de optocht aangaan, achter de prins (alaaf!) en omdat we al 2 uur stonden te kijken was iedereen inmiddels al aangeschoten/half zat en dus in de stemming. We hebben een fantastische optocht gehad. Het publiek snapte niet helemaal wat hier de bedoeling van was, maar we hebben hem gewoon afgemaakt. Na de optocht werd het traditionele "nahangen" achter de kar verbroken door iemand van de organisatie (wat hebben die mensen toch tegen ons?) want we werden weggestuurd en de kar voor ons van de Dabbers, die mocht wel blijven staan. Ik blijf t raar vinden maar och, het is en blijft Genhout. Hierna is de groep opgesplitst en hebben we nog een week om de wagen, torens etc. helemaal klaar te maken en een gooi naar de prijzen te doen in Voerendaal en Hulsberg.

**VAESRADE**
De allereerste optocht met torens! (en legaal ook nog!). Het was eerst nog onduidelijk hoe laat de optocht nu precies vertrok, maar het bleek toch gewoon 14.11 te zijn. Ofja 14.11 voordat we eindelijk eens van de plaats waren was het inmiddels al half 4. Uurtje optocht gelopen en het was kkkkkkkoud. De stemming zat er redelijk goed in, niet iedereen was even fris (na dat heftige auwwieverbal). Koen reed op vakkundige wijze langs alle uitstekende takken zodat onze wagen voor zover torens in elkaar bleef. Het enige probleem was dat het dak om onbekende rede gesneuveld was op de heenweg. (Hey wat vilt doa noe veur get gouds van aaf?) Zodat we het provisorisch vast hebben moeten maken met enkele spanbanden. Na de optocht was er natuurlijk het (inmiddels) traditionele nahangen: Kar aan de kant en hossa!. Altijd gezellig maar we hadden dit jaar enkele problemen met een kar of iets in die trant die voor ons stond en geen meter wilde opschuiven zodat onze kar niet goed recht aan de kant kon gaan staan. Nee deze kinderen wilde niet schuiven en gingen uit vorm van protest of iets dergelijks voor onze tractor staan met als gevolg dat geen enkele kar meer langs kon, terwijl er echt genoeg plaats zou zijn als deze "Musketiers a.k.a losers" gewoon n meter naar voren gereden waren, maar och.. "doa deis se nieks aan!" Op naar de volgende!

**VOERENDAAL**
Nog kouder dan de dag er voren op weg naar de langste optocht van allemaal. Door het slechte weer was het nog maar de vraag of de optocht door zou gaan, want in Maastricht mochten al geen wagens meedoen. Maar: de gemeente had goed gestrooid, dus de optocht ging door. De kar was wel hier en daar beschadigd, want door de sneeuw lieten sommige stukjes tape los vlak voor de optocht. Toen de optocht eindelijk begon (want we stonden ver achteraan) was het tijd voor feest! Allereerst mochten we de Apfelkorn gaan proeven bij lijst ?? en die beviel ons prima, maar met een apfelkorntje kunnen we niet worden omgekocht hoor!. De optocht in Voerendaal is zoals altijd erg lang met veel startnummers en veel publiek. Nadat Dieter weer zijn jaarlijkse live optreden had vertolkt met al zijn mädels en er overal ineens eten vandaan kwam was de optocht na zo’n 3 uur weer ten einde. Hierna hebben we de kar langs de kant gezet en hebben we onder de muziek van Justice en zelfs Queens of the Stone Age nog even doorgefeest. Hierna is iedereen gaan eten (en nee geen flessen bier mee de frituur in!) en is de groep uit elkaar gegaan. Onder andere in Voerendaal, Valkenburg en Heerlen waren Loetsjers te vinden. Nieuw dit jaar zijn de enige echte officiële Loetsjer shirts. Speciaal voor deze bedrukking is ons logo grafisch in orde gemaakt door Menno en de mensen van Darpo. Deze T-shirts hadden we dan ook na de optochten altijd aan. Helaas geen prijs in Voerendaal, terwijl we wel actueel waren door de hit van 2010 en de kwestie Dubai in onze zin te betrekken en we een mooie originele wagen hadden. Misschien was de jury ons vergeten te beoordelen ofzo?

**HULSBERG**
De kar weer helemaal hersteld door enkele bouwers (waarvan hulde!), want we gaan vandaag voor de prijzen. Een beweegbare Ja-Knikker, alle sjeiken een baardje/sikje en zo zie je maar weer: Veer hubbe gewonne zonger balonne! Als je als groep gewoon je zelf blijft kun je dus ook winnen. Vandaag was er speciaal een afgevaardigde van het "Makelaarskantoor de Loetsjers" en deze probeerde ervoor te zorgen dat wij als bijna failliete sjeiks toch iets van onze paleizen en Bentleys verkochten zodat we tenminste onze consumptie bonnen nog kunnen blijven betalen. Leuke optocht met goede sfeer en een terechte winnaar! Voor sommigen (waaronder de schrijver) totaal onverwacht maar alle credits voor de 1e plaats kunnen naar de mensen die super veel moeite in de kar hebben gestoken! (of is het toch ook het 2e live optreden van Dieter dit seizoen?) Na de prijsuitreiking en afterparty in de sporthal met z’n alle op naar Bertje, waar wij weer top hebben gegeten! Hierna op naar de Trepkes, waar alle Loetsjers onder de klanken van dj Herman tot in de late uurtjes feestten!

**NEERBEEK**
Wegens een noodlottig fiets ongelukje, zat onze verslaggever op dat moment zonder voortanden bij de kaakchirurg.